"...و حرم عشق کربلاست

          وچگونه در بند خاک بماند انکس که راه پرواز را اموخته است

                         و راه کربلا را می شناسد

             و چگونه از خون نگذرد انکس که می داند

                                           جان بهای دیدار است..."

                                                                            ( شهید سید مرتضی اوینی)

السلام علی الحسین

         و علی علی ابن الحسین

و علی اولاد الحسین

         و علی اصحاب الحسین

او یازده سال از زندگی خویش را در زندان موسیلینی گذراند و در طول این دوران "نامه های زندان " را نوشت.

دو مساله در اثار گرامشی مهم است:مفهوم تفوق و نقش روشنفکران.

به اعتقاد او طبقه ی حاکم نوعی تفوق را تثبیت نمود ه است که دیگر طبقات را قانع می سازد که ارزشها،اصلاحات و ایده های طبقه ی حاکم را به طبیعی ترین شکل ممکن بپذیرند.

همچنین معتقد است که روشنفکران نقش مهمی در ایجاد شرایط لازم برای تغییر ایفا می کنند و مساله ی روشنفکران را و نقش انان در تاریخ ایتالیا موضوعی بود که تقریبا در تمامی نامه های گرامشی از زندان موسیلینی به نحوی جلوه گر شده است.(صص۴۹و۵۰)

خوب این یه نگاه اجمالی بود به انتونیو گرامشی و افکارش.

تابستون بود که داشتم کتاب نامه های زندان گرامشی رو می خوندم  اکثر قسمتای کتاب جالب  بود ولی یه قسمتش خیلی برام جالب تر بود این بود که گرامشی داشت از دوران کودکیش حرف می زد می گفت از موقعی که داستان رابینسون کروزوئه رو خونده بوده هر وقت می رفته بیرون همراه خودش یه دونه ی گندم و کبریت می برده  که مبادا یه روزی به سرنوشت کروزوئه دچار شه.

استاد فاضلی میگه جامعه شناس باید قوه ی تخیل خوبی داشته باشه در واقع باید تخیل جامعه شناسانه داشته باشه خوب اینم یه نمونه از اون جامعه شناسا . 

۱.شارع پور،محمود، ۱۳۸۳ ٬ جامعه شناسی اموزش و پرورش،تهران،انتشارات سمت