از موقعی که دانشگاه قبول شدم  خیلیا ازم پرسیدن رشتت چیه وقتیم جوابشون رو می گرفتن اولین سوالی که می پرسیدن این بود که خوب بعد از فارغ التحصیلیت چه کاره می شی منم تا اونجایی که اطلاع داشتم از وضعیت شغلی رشتم براشون می گفتم.حرف بعدی که می زدن این بود که الان تو این دوره زمونه که کار پیدا نمی شه بیچاره دانشجوها این همه هزینه می کنن آخرش هیچی به هیچی.

چند رو ز پیش داشتم با یکی از آشناهامون که اتفاقا هم رشته ی منم هست صحبت می کردم بهش گفتم چرا ادامه تحصیل نمی دی علاقه نداری یا شرایط نداری؟تو جواب بهم گفت الان که کار پیدا نمی شه ادامه تحصیل بدم برای چی؟

همیشه با شنیدن این حرفا خیلی ذهنم مشغول می شه که چرا خیلیا یعنی اکثرا تحصیل  رو تنها و تنها برای به دست آوردن کار ارزشمند می دونن چرا اون خیلیا علم رو به خاطر علم نمی خوان چرا فقط به جنبه های مادی تحصیل  توجه می کنند وچرا جنبه های دیگه و فاید هاش رو به راحتی از نظر دور می کنن؟

درسته تو شرایط امروز جامعه ی ما  اگه کار نداشته باشی اگه پول نداشته باشی فاتحت خوندست و خیلیا برای این که به کاری با شرایط  حقوق و مزایای خوب دست پیدا کنن باید تحصیلات دانشگاهی داشته باشند و همین موضوع خیلی ارزش علم رو پایین آورده ولی تعجبم از این که چرا اوناییم که واقعا به کار نیاز ندارن هم تنها زمانی علم رو ارزشمند می دونن که بشه باهاش یه کار نون و آب دار به دست آورد. آخه چرا؟؟؟؟؟