این جشن به صورت کاملا دانشجویی برگزار شد و دانشگاه در این جشن کوچکترین سهمی  نداشته از کلیه ی فعالیتها و منابع مالی و هر چیز دیگه ای که فکرشو بکنید.

یادمه که دکتر شارع پور از جشن فارغ التحصیلی  تو استرالیا برامون صحبت کرده بود و می تونم بگم که کوچکترین شباهتی بین جشن خودمون و جشن اونا نمی تونم ببینم.

حالا از جشن خود دکتر شارع پور براتون می گم تا شمام تفاوتها رو احساس کنید.

استاد شارع پور دکترای جامعه شناسی از دانشگاه ملی استرالیا داره .ایشون به دلیل کاری که تو ایران براشون پیش اومده بود نتونستن تو جشن فارغ التحصیلی خودشون (جشنی که همه کاراش توسط دانشگاه انجام شده و دانشجوها فقط به این جشن دعوت شده بودن) شرکت کنند.

بعد از فکر می کنم یکسال یه نفر با ایشون تماس گرفتن و از ایشون خواستن که  تا چند روز بعدش با خانوادشون به دانشگاه اگر اشتباه نکنم امیر کبیر برن. استاد هم همین کار رو کردن  با صحنه ی جالبی رو به رو شدن البته چند نفر دیگه هم بودن که شرایط ایشون رو داشتن یعنی تو جشن فارغ التحصیلیشون حضور نداشتن روسای همه ی دانشکده ها اومده بودن ایران تا برای اینا که نتونستن بنا به هر دلیلی تو جشنشون شرکت کنند جشن بگیرند با اون مراسم و شکوه  خاص... .

حالا ما خودمون هم می ریم دنبال همه ی کارا تا خودمون رو تحویل بگیریم و یه جشن بگیریم  هم تا اونجایی که بتونن سنگ اندازی می کنن.

اینا رو نوشتم تا یک کم از ناراحتیام کم شه.